بزرگ و کوچک کردن سینه

مقدمه
امروزه استفاده از پروتز‌های سینه و عمل‌های جراحی زیباسازی یا اصلاح‌سازی طرفداران زیادی بخصوص در بین زنان دارد. این جراحی اغلب به خواست بیماران انجام می‌شود. متقاضیان همیشه درصدد بزرگ کردن سینه نیستند، بلکه گاه می خواهند ایرادهایی را که در سینه دارند اصلاح کنند. زیباسازی یا اصلاح یک جراحی محسوب می شود و ممکن است عوارضی را هم به دنبال داشته باشد…

1)    پروتز سینه و Mamoplasty
 ماموپلاستی جراحی در ناحیه سینه است که برای سفت کردن و بزرگ کردن سینه ،اصلاح شکل سینه، تقویت سینه، برطرف کردن عیوب و بهتر کردن ظاهر سینه بکار برده می شود و تا حدی می تواند افتادگی و کاهش حجم سینه را بعد از حاملگی و شیردادن اصلاح کند .در این جراحی از ایمپلنت هایی به نام پروتز سینه استفاده می شود که دارای سه نوع سیلیکونی ، آبنمکی و مرکب هستندکه بر اساس نیاز و صلاحدید پزشک، نوع آن مشخص می گردد.

از راه های مختلفی می توان پروتز را گذاشت؛ از راه زیر بغل، از راه زیر سینه و از طریق برشی در ناحیه هاله سینه. برش زیر سینه برشی شش تا هفت سانتی متری است که بعد از یک سال، خط کمرنگی از آن باقی می ماند. دور هاله قهوه ای سینه هم کمترین جلب توجه را می کند. البته در مواردی که از طریق دور هاله سیلیکون وارد می شود باید به قطر آن توجه داشته باشیم.

پروتز سینه چیست ؟
پروتز ها پوششی سیلیکونی دارند که قبلا داخل آن را با سرم نرماسالین پر می کردند. فایده این نوع سیلیکون آن بود که جراح می توانست پوشش سیلیکونی را لوله کرده (بدون آن که داخلش مایعی وجود داشته باشد) و از سوراخ کوچکی که روی پوست سینه ایجاد کرده بود به داخل سینه منتقل کند و بعد داخل محفظه سیلیکونی را از مایع پر کند، اما اشکال این نوع سیلیکون ها این بود که بیمار هنگام حرکت حس می کرد داخل سینه اش مشکی وجود دارد که از آب پر شده و تکان می خورد که احساس ناخوشایندی است. اشکال بعدی این بود که به مرور زمان ناحیه ای از پوشش سیلیکونی چروک خورده و از همان ناحیه پاره و سرم خالی می شد. سرم نرماسالین بعد از خروج از محفظه بسرعت در بافت پخش شده و قابلیت جذب داشته و اثر بدی روی سینه نمی گذاشت.

جنس پروتز سینه 
پروتز هایی که امروزه در جراحی ها استفاده می کنیم پوشش سیلیکونی دارند، ولی داخل آن با ژل سیلیکون پر شده و براساس انتخاب بیمار، میزان پرشدگی شان متفاوت است و اندازه های خاص دارد. جنس روی پروتز ها نیز مختلف بوده و ممکن است صاف یا زبر باشد. البته شکل آنها هم فرق می کند؛ بعضی گرد است و بعضی نیز مانند یک قطره اشک بوده که قسمت فوقانی آن باریک تر و پایین آن پهن تر و بزرگ تر است. انتخاب آن نیز به عهده بیمار است.
تا به حال مشکل خاصی برای پروتز سینه گزارش نشده است، فقط کسانی که پروتز سینه دارند حتما باید برای سونوگرافی یا رادیوگرافی به رادیولوژیستی مراجعه کنند که در این باره تجربه دارد  زیرا وجود پروتز، ماموگرافی یا سونوگرافی را کمی با مشکل مواجه می کند.
همچنین تا زمانیکه ضربه جدی به پروتز وارد نشده، مشکلی برای آن به وجود نمی آید.
شایان ذکر است پروتز ها در شیردهی هیچ تاثیری ندارند، زیرا پروتز در دو نقطه جای داده می شود؛ زیر بافت پستان یا زیر بافت عضله. خونرسانی بافت پستان نیز تغییر نمی کند. خانمی که به طور ذاتی توانایی شیردهی دارد، با پروتز نیز می تواند این کار را انجام دهد.

بهترین سن برای پروتز سینه کدام است؟
طبق توصیه FDA استفاده از پروتزهای آبنمكی از سال  2000 برای افراد بالاتر از  18 سال و پروتزهای ژلی از سال 2006 برای افراد بالاتر از 22 سال برای عمل ماموپلاستی مجاز است و درصورتی كه هدف از جراحی پروتز، بازسازی سینه باشد از هر 2 نوع پروتز می توان در هر سنی استفاده كرد.

عوارض پروتز سینه
این عوارض به دو دسته کوتاه مدت و درازمدت تقسیم می شوند.
•    از شایع ترین عوارض کوتاه مدت می توانیم به عفونت اشاره کنیم. به طور کلی ورود هر جسم خارجی در بدن می تواند احتمال عفونت را بالا ببرد.
•    در درازمدت هم شایع ترین عارضه، کپسولار کانترکچر است. وقتی بافت خارجی درون بدن قرار می گیرد، بدن یک لایه هم بندی کیسه مانند را به دور آن تشکیل می دهد و بافت خارجی را درون کیسه ای حبس می کند. این حالت ممکن است باعث شود بافت های کلاژنی اطراف دچار انقباض شده و پروتز را تحت فشار قرار دهد. شرایط به وجود آمده شکل پروتز را تغییر می دهد و به دنبال آن شکل سینه نیز تغییر می کند و بدشکل می شود. البته درد نیز ایجاد می شود. پس علامت اصلی در درازمدت، درد و ایجاد نامنظمی در شکل سینه است.

اندازه پروتز سینه
اندازه پروتز با همفکری بین پزشک و بیمار تعیین می شود. البته ما استانداردهایی داریم که باید به آنها دقت کنیم؛ یعنی دور سینه با دور باسن باید تناسب داشته باشد. ولی در ایران شایع ترین شکایتی که بیمار بعد از عمل جراحی دارد، این است که ای کاش پروتز بزرگ تری انتخاب می کرد.

2)    تزریق چربی
بیماری هایی وجود دارد که به طور مادرزادی یک طرف قفسه سینه رشد خوبی ندارد و فرد دچار نوعی عدم تقارن در دو طرف بدنش می شود. در این مواقع باید بازسازی انجام شود. برای این کار سینه را کمی پاکسازی کرده؛ یعنی بافت های اضافه را بر می داریم و پروتز می گذاریم، اما مشکل اینجاست اگر پروتز را به تنهایی بگذاریم زیر پوست نازک بدن براحتی قابل لمس است به همین دلیل از راه دیگری که تزریق چربی است برای ترمیم استفاده می کنیم تا سینه طبیعی تر به نظر برسد.
چربی از ناحیه ای از شکم گرفته می شود که از نظر جنس شباهت بیشتری به بافت سینه دارد. چربی به ناحیه سینه تزریق می شود و بعد از این که ضخامت مشخصی پیدا کرد، پروتز را زیر آن جای می دهیم ولی راه خیلی بهتر این است که چربی از ناحیه تحتانی شکم بخصوص در خانمی که زایمان هم داشته گرفته و از طریق تزریق به سینه منتقل شود. ممکن است این چربی ها به تنهایی بتواند حجم کافی تولید کند . اگر نتوانیم این کار را بکنیم مجبور به استفاده از سیلیکون خواهیم بود.
برای تزریق چربی حداقل به ۳۰۰ سی سی چربی نیاز داریم. به دست آوردن این حجم از چربی کار دشواری است و خیلی از بدن ها چنین بافتی ندارند و خاصیت این بافت این است که هر چقدر بیشتر تزریق شود، احتمال جذبش بالاتر می رود. مثلا وقتی در صورت ده سی سی چربی تزریق می کنیم، ممکن است فقط ۳ سی سی آن باقی بماند و نیاز به چند بار تزریق داشته باشیم. در سینه نیز به همین ترتیب است و همیشه نمی توانیم نتیجه صد درصد و قطعی از این راه به دست آوریم.

بزرگ کردن سینه با تزریق چربی

بزرگ کردن سینه با تزریق چربی یا بزرگ کردن سینه بطور طبیعی یک عمل جراحی است که توسط یک جراح پلاستیک انجام می شود و در آن اندازه سینه بیمار بزرگ شده و ظاهر آن اصلاح می شود. (تعجبی نیست که عمل جراحی زیبایی بزرگ کردن سینه یکی از رایج ترین عمل های جراحی زیبایی در آمریکا) است، که می تواند نه تنها اندازه سینه را بزرگ کند، بلکه علاوه بر این تاثیر چشمگیر در ایجاد توازن بین اعضای بدن دارد. به هر حال، بسیاری از زنان به دنبال بزرگ کردن سینه بدون جراحی هستند، زیرا ایده داشتن مواد ایمپلنت یا پروتز خارجی در بدن یک موضوع ناراحت کننده است و به همین خاطر صرف نظر از بی خطر بودن عمل از انجام آن خودداری می کنند. برای زنانی که دارای این طرز فکر هستند، یک عمل جراحی بزرگ کردن سینه بدون جراحی و نو آورانه در حال حاضر در دسترس و قابل استفاده است. در این عمل به جای استفاده از محلول نمک، سیلیکون یا ژل چسبنده برای بزرگ کردن و افزایش اندازه سینه، از بافت چربی برداشته شده از بدن بیمار برای بزرگ کردن سینه استفاده می شود که در اصطلاح به بزرگ کردن سینه با تزریق چربی، عمل جراحی پیوند چربی گفته می شود. عمل جراحی پیوند یا انتقال چربی، برای سال های طولانی به عنوان یک عمل جراحی جوان سازی صورت برای پر کردن چین و چروک پوست و بزرگ کردن گونه ها، لب ها و سایر نواحی نیازمند ترمیم در صورت استفاده می شده است. اخیراً، انتقال چربی برای بزرگ کردن ناحیه باسن با استفاده از عمل جراحی بالا کشیدن برزیلی باسن رواج پیدا کرده است، و تلاش هایی انجام شده که با انتقال حجم زیاد چربی بتوان سینه بیمار را نیز بزرگ کرد. در حال حاضر بیش از هر زمان دیگر، روش بزرگ کردن سینه با تزریق ژل و چربی یک انتخاب با دوام برای بزرگ کردن سینه به لطف پیشرفت های تکنولوژیک، تصفیه چربی برداشته شده و تکنیک های پیوند می باشد. این عمل جراحی تقریباً برای همه زنانی مناسب و ایده آل است که به دنبال بزرگ کردن سینه خود هستند، اما نمی خواهند از ایمپلنت یا پروتز محلول نمک یا سیلیکون استفاده کنند. در این حالت مهم است که فرد از نظر سلامتی در وضعیت مناسب قرار داشته باشد و چربی لازم برای بزرگ کردن سینه در سایر اعضای بدن وی موجود باشد. مشابه بسیاری از عمل های جراحی زیبایی دیگر، فرد بیمار باید انتظارات واقع بینانه از نتایج حاصل از عمل جراحی خود داشته باشد. بسیاری از افراد روش بزرگ کردن سینه بدون جراحی را پس از نتیجه نگرفتن از یک عمل جراحی ایمپلنت انتخاب می کنند. این عمل جراحی همچنین بطور موثر برای خانم هایی مناسب است که به خاطر سرطان سینه باید عمل جراحی ماستکتومی (عمل جراحی برداشتن سینه) را انجام دهند. به این ترتیب این افراد می توانند از تزریق چربی برای تجدید ساختار سینه های برداشته شده خود برای سال های طولانی استفاده کنند.

تکنیک جراحی
در طول عمل جراحی بزرگ کردن سینه با پیوند چربی، چربی از یک عضو اهدا کننده به روش لیپوساکشن برداشته می شود (معمولاً باسن، ران ها یا شکم). مهم است که توجه داشته باشید برای برداشتن چربی از همه انوع عمل جراحی لیپوساکشن نمی توان استفاده کرد. زیرا در برخی از انواع لیپوساکشن از ابزارهای مخصوص برای تابش لیزر یا امواج مافوق صوت استفاده می شود که می تواند به سلول های چربی آسیب رسانده و امکان استفاده از آنها برای پیوند یا تزریق را از بین ببرد. به همین خاطر لازم است با پزشک خود درباره روش لیپوساکشن در صورتی که شما علاقه مند به عمل جراحی تزریق چربی هستید، صحبت کنید. هنگامی که بافت چربی لازم از عضو اهدا کننده گرفته شد، این چربی برای انتقال و جایگذاری در عضو دیگر به دقت آماده سازی می شود. شکاف های ایجاد شده در این حالت بسیار کم و ناچیز هستند و برای اکثر بیماران نیاز به استفاده از داروی بی حسی موضعی برای انجام این عمل جراحی وجود دارد. فرآیند انتقال چربی، هر چند نیاز به جراح با تجربه دارد، یک عمل جراحی به نسبت ساده برای بیمار است و دوره ریکاوری آن نیز کوتاه می باشد. به خاطر داشته باشید که موفقیت در عمل جراحی پیوند چربی در هر ناحیه از بدن به شدت وابسته به تکنیک استفاده شده است. به همین خاطر لازم است برای این کار به جراحان پلاستیک دارای بورد تخصصی مراجعه شود و نباید به همه افرادی که انجام عمل بزرگ کردن سینه با تزریق چربی را به شما پیشنهاد می دهند، اعتماد کرد.
اکثر بیماران با مقداری ناراحتی اولیه پس از این عمل مواجه می شوند. در این حالت ممکن است بیمار احساس پر شدن و ورم در ناحیه سینه خود داشته باشد و ناحیه اهدا کننده چربی در بدن نیز ممکن است دردناک بوده و کبود شود. با استفاده از بسته آب سرد می تواند این علائم را کاهش داد و احساس راحتی بیشتر کرد. پس از بزرگ کردن سینه باتزریق چربی بیمار بلافاصله با تغییر در ظاهر خود مواجه می شود. جراح برای انجام این عمل مقدار چربی بیشتری در ابتدا از بافت اهدا کننده بر می دارد تا به این ترتیب افت و از بین رفتن طبیعی چربی در زمان پیوند را پوشش دهد. معمولاً 40 تا 50 درصد چربی برداشته شده از عضو اهدا کننده هنگام پیوند توسط بدن جذب می شود. به همین دلیل، ممکن است نیاز به جلسات متعدد پیوند چربی برای دستیابی به نتایج مطلوب نهایی وجود داشته باشد. با از بین رفتن ورم و  قرار گرفتن سلول های انتقال یافته در موقعیت جدید آنها، نتایج نهایی حاصل از عمل جراحی آشکار تر می شوند. در این حالت اکثر بیماران می توانند در طول یک یا دو هفته به سر کار خود باز گردند.

عوارض تزریق چربی
مشابه همه انواع عمل های جراحی انتقال چربی، بزرگ کردن طبیعی سینه دارای خطرات مشخص است. عوارض حداقل در این رابطه شامل جذب زیاد چربی انتقال یافته و ایجاد مشکلات ظاهری برای سینه و موج دار شدن آن است. سایر عوارض نادر اما جدی شامل فاسد شدن سلول های چربی، ایجاد کیست های چربی، تورم، تشکیل کلسیم و موقعیت نادرست ماموگرام است. همواره به خاطر داشته باشید در هنگام ارزیابی خطرات بالقوه ناشی از عمل جراحی انتقال چربی، بسیاری از این عوارض جانبی نادر هستند و این عوارض بطور خاص در زمانی حداقل می شوند که عمل جراحی بزرگ کردن سینه بر روی بیمار مناسب توسط یک جراح متخصص با تجربه انجام شود.

    مزایای تزریق چربی در مقایسه با روش پروتز سینه
بزرگ کردن سینه به روش انتقال طبیعی چربی دارای برخی مزایای نسبی در مقایسه با روش قدیمی پروتز سینه است. این مزایا عبارتند از:
•    عمل جراحی بزرگ کردن سینه با استفاده از بافت بدن خود بیمار انجام می شود و به همین خاطر احتمال مشاهده عکس العمل نسبت به آن وجود ندارد.
•    ایجاد کپسول که می تواند یکی از مشکلات عادی در زمان استفاده از پروتز ها باشد در صورت استفاده از روش درمانی انتقال چربی مشاهده نمی شود.
•    بافت چربی با گذشت زمان سفت نمی شود.
•    امکان سوراخ شدن یا خالی شدن بافت چربی تزریق شده وجود ندارد.
•    هر چند تغییرات ایجاد شده به خاطر بارداری یا بالا رفتن سن می تواند احتمال تغییر شکل یا افتادگی سینه را پس از بزرگ کردن سینه با تزریق چربی به همراه داشته باشد، پیشنهاد می شود چربی پس از 10 سال مجدداً در سینه پیوند زده شود. این موضوع برای اکثر ایمپلنت ها یا پروتزهای سینه نیز به بیمار پیشنهاد می شود.

    معایب بزرگ کردن سینه با تزریق چربی در مقایسه با پروتز سینه :
•    چربی به خودی خود شکل خاصی ندارد و این موضوع برای شکل دهی به پوست سینه محدودیت ایجاد می کند. پروتزها دارای شکل خاص هستند و به همین خاطر بهتر     می توان زیبایی سینه را پس از عمل جراحی پروتز سینه برای بیماران تنظیم کرد.
•    پروتزها می توانند پوست بیمار را کشیده و اندازه و ظاهر سینه را برای بیمارانی که دارای سینه های کوچک یا بد شکل هستند، بهبود بخشند.
•    پروتزها در هنگام ترکیب با عمل جراحی کاهش اندازه سینه برای بیمارانی که دارای سینه های بزرگ یا به شدت افتاده هستند، می توانند نتایج بهتری را به همراه داشته باشند.
نتایج
با استفاده از تکنیک های مدرن انتقال چربی، حدود 50 تا 70 درصد سلول های انتقال یافته در محل جدید زنده می مانند. هنگامی که PRP به سلول های چربی برداشته شده اضافه شود، این مقدار به حدود 90 تا 95 درصد افزایش پیدا خواهد کرد. بر اساس اطلاعات جمع آوری شده از بیمارانی که عمل جراحی پیوند چربی را در طول 10 سال گذشته انجام داده اند، می توان متوجه شد سلول های چربی که بیش از 3 ماه در محل پیوند زنده مانده اند، برای بقیه عمر بیمار از بین نخواهند رفت.

    کوچک کردن سینه
خارج کردن چربی ها، بافت غده ای و پوست از سینه ها، آنها را کوچکتر، سبک تر و سفت تر می کند. با کوچک کردن سینه اندازه هاله دور نوک سینه کوچکتر می شود. هدف این روش این است که برای بیمار سینه هایی درست شود که با سایر قسمت های بدن او متناسب باشند.

تکنیک عمل
اگر چه تکنیک ها متفاوتند، رایج ترین تکنیک، برش عمودی است که برش دور هاله سینه و بعد از آن به سمت چین زیر سینه، به صورت عمودی ادامه می یابد و در صورت نیاز در چین زیر سینه، مختصری ادامه می یابد. بعد از اینکه، جراح بافت های غده ای اضافی، چربی و پوست را خارج کرد، نوک سینه و هاله آن را به محل جدید آن منتقل می کند و سپس پوست را از دو طرف سینه به طرف پایین و اطراف هاله سینه و برجستگی جدید سینه را شکل می دهد. (لیپوساکشن ممکن است برای خارج کردن چربی اضافی از نواحی زیر بغل انجام شود).

1)    کوچک کردن سینه در مردان ( ژنیکوماستی )

ژنیکوماستی ، حالت بزرگ شدن یا رشد بیش از حد سینه ها در مردان ، در هر سنی شایع است . این وضعیت ممکن است ناشی از تغییرات هورمونی ، شرایط ارثی ، بیماری ، و یا استفاده از بعضی داروهای خاص باشد . ژنیکوماستی می تواند سبب ناراحتی روحی و اختلال در اعتماد به نفس گردد . بعضی از مردان ممکن است فقط به خاطر مخفی نگاه داشتن این حالت ، از بعضی از فعالیت های فیزیکی یا تماس های جسمی پرهیز نمایند .
جراحی پلاستیک برای تصحیح ژنیکوماستی که اصطلاحا ماموپلاستی کاهنده نامیده می شود . اندازه ی سینه را کوچک و شکل قفسه ی صدری را مسطح و زیباتر خواهد کرد . در موارد شدید ژنیکوماستی ممکن است وزن بافت اضافی سینه سبب آویزان شدن سینه ها و کشیدگی ناحیه ی هاله ( پوست تیره ی اطراف نوک سینه ) گردد . در چین مواردی موقعیت و اندازه ی هاله را می توان با عمل جراحی بهبود بخشیده و پوست اضافی را کم کرد .

کارایی ژنیکوماستی :

- افزایش چربی موضعی
- افزایش رشد بافت غددی
- افزایش هردو ( هم چربی و هم بافت غددی )
- ژنیکوماستی ممکن است یک طرفه ( یک سینه ) و یا دو طرفه ( هر دو سینه ) باشد .

2)    لیپوساکشن :
در مواردی که ژنیکوماستی عمدتا حاصل از افزایش بافت چربی است ، می توان از لیپوساکش به تنهائی استفاده نمود . این امر مستلزم فروبردن یک کانولا ( یک لوله ی نازک توخالی ) از برش های متعدد کوچک است . کانولا به صورت کنترل شده به جلو و عقب برده می شود تا چربی اضافی را شل نماید . سپس این چربی به کمک مکش خلا از بدن خارج می شود . روش های مختلفی برای لیپوساکشن ممکن است به کار گرفته شوند . قبل از عمل مناسب ترین روش برای شما تعیین خواهد شد .

3)    اکسزیون
تکنیک های اکسزیون ( برداشتن با جراحی ) هنگامی به کار می روند که خارج کردن بافت غددی سینه یا پوست اضافی برای تصحیح ژنیکوماستی لازم باشد . بعلاوه اکسزیون در مواقع کوچک کردن هاله ، و تغییر نوک سینه به موقعیت طبیعی مردانه لازم خواهد بود . الگوهای برش براساس شرایط ویژه و ترجیح جراحی متغیر هستند .

پس از پایان عمل جراحی ،
پانسمان یا بانداژ بر روی محل برش ها گذاشته خواهد شد . ممکن است بانداژ الاستییک یا لباس حمایت کننده برای کاهش ورم یا حمایت از شکل جدید سینه شما در مرحله ی  التیام به کار گرفته شوند. ممکن است یک لوله ی کوچک و باریک موقتا در زیر پوست گذارده شود تا خون اضافی یا مایع تجمع یافته را تخلیه نماید .